Eksperci zgadzają się, że schizofrenia rozwija się w wyniku interakcji pomiędzy biologicznymi predyspozycjami i rodzajem środowiska, na jaki dana osoba jest narażona.
Te kierunki badań są zbieżne: zaburzenia rozwoju mózgu jak już wiadomo są wynikiem predyspozycji genetycznej i stresogennych czynników środowiskowych we wczesnych etapach rozwoju – w czasie ciąży lub we wczesnym dzieciństwie, co prowadzi do subtelnych zmian w mózgu, które z kolei sprawiają, rozwijanie się schizofrenii u podatnych osób.
Czynniki środowiskowe, w okresie wczesnego dzieciństwa i dorastania mogą powodować uszkodzenia mózgu, a tym samym dalej zwiększać ryzyko schizofrenii.
W rzeczywistości eksperci twierdzą, że schizofrenia i wszystkie inne choroby psychiczne są spowodowane przez kombinację czynników biologicznych, psychologicznych i społecznych, co nosi nazwę modelu bio-psycho-społecznego.
Badania wykazały, że u dzieci i nastolatków mózgi są bardzo wrażliwe na stres (około 5 do 10 razy bardziej niż u dorosłego) i mogą zostać uszkodzone przez stres. To, co wydaje się łagodnym, lub umiarkowanym stresem dla dorosłych, może być bardzo przewlekłym stresem dla dziecka. Te uszkodzenia mózgu spowodowane stresem, mogą znacznie zwiększyć ryzyko zachorowania na wiele rodzajów chorób psychicznych, w tym schizofrenii, w późniejszym dorosłym życiu.
Dobrą wiadomością jest, że zawsze jest nadzieja i można zrobić wiele rzeczy, aby zmniejszyć ryzyko własne lub naszych dzieci na rozwój schizofrenii. Najnowsze badania naukowe na temat przyczyn schizofrenii coraz bardziej sugerują, że istnieje możliwość, aby zapobiec wielu przypadkom schizofrenii poprzez działania podejmowane już w czasie ciąży (przed urodzeniem człowieka), jak również przez działania w całym wczesnym dzieciństwie i późniejszym życiu. Takie czynniki zapobiegania mogą okazać się szczególnie ważne dla ludzi, którzy wiedzą, że mają w rodzinie różnego rodzaju poważne choroby psychiczne jak: depresja, choroba afektywna dwubiegunowa, schizofrenia, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne,






